İrtifa Kaybı

Yalnızlığımı seviyorum. Sadece kendi kurallarımın ve doğrularımın geçerli olduğu bir dünya gibi yalnızlığım.

 Hayatta kalabilmemin tek olgusu yalnızlık aslında. Çünkü hayatım bağımlılıkları ya da zaafları kaldırabilecek olgunluğa erişmemiş. Yalnızlık ise  özgürlüktür. Acı çekmeyi azaltandır. İnsanların bencilliği yaralamaz seni yalnızsan. Büyük kalp veya hayal kırıklıkları yaşamazsın. Kesinlikle bir kaçış değil yalnızlığım. Önümü göremediğimden, geçmişimi unutamadığımdan hiç değil.

Uzun süre yalnız kalanlar delirir derler ama bilmezler ki sosyalleşeceğim  diye başka bir kimliğe bürünmek, içindeki sesi dinlememek, işte seni deliliğe iten asıl mesele budur.

Yazar: dilaratoker

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir